Գահնամակը Հայոց արքունիքում իշխանների կամ նախարարների ունեցած տեղերի, գահերի ցուցակն է: Նախարարի կամ իշխանի գահը որոշվել է նրա տնտեսական ու ռազմական հզորությամբ, ինչպես նաև հնագույն ավանդական հիմքով: Գահնամակը վավերացրել է թագավորը: Գահերը եղել են կայուն և ժառանգական: Մովսես Խորենացին գահնամակի հիմնադիր է համարում հայոց Վաղարշակ թագավորին: Մատենագրական տեղեկությունների համաձայն` նախարարական գահակարգությունը գործել է Արշակունիների թագավորության ամբողջ ժամանակաշրջանում (I-V դդ.), ինչպես նաև մարզպանության շրջանում` Սասանյանների գերագահության ներքո:
